Mevrouwtje Schutter in Bermuda - 12-12-03 - Vrijdag

Kwart over negen. De telefoon gaat. Wie durft mij wakker te bellen? Gateway. Ze willen onze nieuwe computer vanmorgen komen brengen. Hoe laat dat weten ze niet, maar ze hopen voor lunchtijd. O.k. Dan ga ik er maar uit.
Om een uur of tien hoor ik getoeter. Het is Bobby met het nieuwe busje van Gateway. En onze nieuwe computer, natuurlijk. Bobby vraagt of ik al werk heb. Nee, dan was ik nu niet thuis... Het helpt me er wel aan herinneren dat ik de immigratiedienst nog moet bellen.
Na drie keer in de wacht gezet te zijn, heb ik de halve computer al in elkaar gezet, maar nog geen antwoord. Voor een vierde keer heb ik meer geluk. En zo waar... Aanstaande maandag ligt de vergunning voor mij klaar! Yes!
Bijzonder vrolijk na dit goede nieuws zet ik de computer in elkaar. Ondanks dat het maar 2 dozen en 1 plastic zak met spullen zijn heb je er eerst toch weer een hoop rotzooi van. Een uur later heb ik echter een werkende computer. Zie hier het resultaat.

Best een mooi dingetje hoor. Mooie kleur bedoel ik dan, natuurlijk. Voor de rest heb ik er geen verstand van. Dus dat het een Pentium 4, 2,5 Ghz met 2 keer 256 Mb geheugen en een 17 inch TFT scherm is, zegt mij natuurlijk niets. Zit ook gratis digitale fotocamera bij. Komt bijzonder goed uit nu ons eigen fototoestel het niet meer doet. Deze maakt welliswaar foto's met slechts 2 miljoen megapixels, terwijl onze oude camera 4 miljoen had, maar het is wel betere kwaliteit dan die van de video. Kijk maar. De linkerfoto is met de video gemaakt, de twee andere met de nieuwe camera.

Dan is het inmiddels al half één. Lunchtijd. Ga samen met Jan naar The Porch. Een pub-restaurant. Moet natuurlijk wel even gevierd worden dat mijn vergunning om werk te zoeken er door is. Heeft al met al een maand bij immigratie gelegen (nadat onze trouwakte hier gelegaliseerd was). Is toch best snel, 4 weken. Porch-burger smaakt redelijk. De ultimate burger bij Flanagan's is beter. Maar ach, met een Coronaatje erbij en lekker op het balkon met uitzicht over de zonovergoten Hamilton Harbour... Is niet verkeerd.

Ik ben hier lopend gekomen, maar ga op Jan zijn scooter weer terug. Die heeft namelijk gisteren wat schade opgelopen. Omgevallen, waarschijnlijk door de storm, zegt Jan. Ja, ja. De rechter spiegel is afgebroken en het kapje van het knipperlicht is kapot. Maar eens kijken of ze dat vanmiddag bij Oleander even kunnen maken. Ja hoor, geen probleem. Ik loop nog even naar de werkplaats om te zeggen dat de oude spiegel in de ruimte onder de zitting ligt, maar de man is al verdwenen. Komt wel een andere man op mij af.
He was yelling at me.
???? Ooh, I didn't hear what he said.
Well, he said some nasty words to me.
Ooh, he shouldn't do that.
Where are you from? You're not from here, are you?
Well, yes I'm from Bermuda. Mijn lach verraad me, dus ik zeg hem maar dat ik uit Nederland kom. Dat is interessant. Ik vraag hem naar de mensen uit Oostenrijk die hier werken. Klopt, wil ik er een paar zien? Nou, uuh... zijn ze een bezienswaardigheid? Inmiddels komt de eerste man op me af met een nota. Moet ik voor in de winkel betalen. Eenmaal in de winkel bedenk ik me dat mijn portemonnee ook in de scooter zit. Maar even wachten totdat 'ie klaar is dan. De man achter de balie begint ook een heel verhaal tegen mij. Het is komkommertijd, iedereen blijft thuis met kerst.
I noticed that you have a tattoo. Is that your weddingring?
Yes it is.
O, I was just jokin'
Well, it really is. But you're not the first one who made that joke. (De man in het douanedepot had deze grap ook al gemaakt. Blijkbaar is het een leuke aanleiding voor een praatje)
Even later is de scooter weer klaar . Kost 22 dollar. Buiten schiet ik Claus nog even aan. Mijn eigen scooter trekt niet vlot op en volgens de snelheidsmeter rij ik nooit harder dan 30 kilometer per uur. Nou hou ik me best redelijk aan de snelheid, maar dit kan volgens mij niet kloppen. Had ik bij de koop op moeten letten, zegt 'ie. Sorry? Ik heb hem net vorige week gekocht! Er bestaat toch wel zoiets als garantie? Nou, dan moet ik volgende week maar even langskomen...

Nu mijn vergunning er door is, mag ik (vanaf maandag) officieel werk zoeken op Bermuda. Ik kan nu alvast wel wat telefoontjes plegen. Eerst Grotto Bay Hotel. JP (JanPieter), de Nederlandse algemeen manager, kan op dit moment niets voor me doen. Maar hij heeft mijn CV en kent Jan, dus als hij wat voor me heeft, zal hij het zeker laten weten. Mooi, maar dan moet ik me ondertussen toch maar bij een uitzendbureau inschrijven. Nou had Business Services of Bermuda mij vorige week nog gebeld voor een baan. Degene die ik toen heb gesproken is er niet, maar als ik even 4 pasfoto's langs breng (de rest hebben ze al), dan kunnen ze volgende week een spoedprocedure bij immigratie in werking stellen voor een heuze werkvergunning. Dan moet ik wel een half jaar via hun werken, maar dat is beter dan niets...

Aangezien we tussen de middag al uitgebreid hebben gegeten, eten we vanavond wat brood met soep. Terwijl Jan het computernetwerk aan de praat probeert te krijgen, genieten we van een kom overheerlijke snert ! Noemen ze hier split pee.. uuh nee, split pea soup. Zelf gemaakt? Ja, blik zelf open gemaakt...